کودتای 3 اسفند

امروز سالگرد اولین کودتای ایران هست

روزی که هم تلخ بود و هم فرآیند به نتیجه رسوندنش عجیب 

عجیب تر از اون اینکه تقریبا با یک نسبت قابل توجهی ، خیلی اعتراض چشمگیری در سطح مردم و طبقه روشنفکران و روحانیت و ... در پی نداشت

راستش را بخواهید برای فهم بیشتر رفتارهای اجتماعی فعلی، هر چه بیشتر در 3 اسفند و 28 مرداد ریز می شوم با نکات عجیب تری روبرو می شوم که سالها با خواندن چند خط از وقایع این دو کوتا خیلی راحت از کنارشان گذشتم
روند کنش ها و واکنش های طبقات اجتماعی کودتای 3 اسفند ، فهم وقایع اخیر را باور پذیر تر می کند

مردم ما بدلیل سابقه هجوم و غارتی که در تمام هویت تاریخ ش موج می زند بیشتر از آنکه آزادی و عدالت برایش در اولویت باشد، امنیت محور است و این پاشنه ی آشیل بزرگ و البته بیشتر مغفول مانده ای ست

بعدتر که روند مطالعاتم منسجم تر شد ، بیشتر درباره ش خواهم نوشت

راستی بد نیست این لینک را هم ببینید

همین ما ایرانی ها

راستش یک حس تعجب آمیخته به کنجکاوی به من دست می دهد وقتی صحنه هایی شبیه چیزی که امروز دیدم را می بینم

روبروی گیت های مترو
ساعت حدود 6 و نیم صبح
پلیس هایی که با اسلحه آماده به شلیک در دست ایستاده اند ...
از هر چند نفری که عبور می کنند ، یکی بطور میانگین کیف دستی یا وسایلش را بصورت داوطلبانه به پلیس نشان می دهد
یا بهتر بگویم مجوز می دهد برای سرک کشیدن در حریم خصوصی اش آن هم با لب خند و چهره ای جانب دارانه !

فقط کافی ست به زمان و مکانی که ذکر کردم دوباره توجه کنید
آن وقت صبح و آن هم روبروی گیت های مترو...

انگار باید نشست و همین ریزه کاری های به ظاهر بی اهمیت مردم جامعه را دید - باز بیشتر دید - و تحلیل کرد
و تا بیشترین حد ممکن از زیر تیغ نقد گذراند 

جواب خیلی سوال های تاریخی همین جاست
بین همین روزمره ها
بین همین مورد های عجیب
بین همین بی تفاوتی ها
بین همین اظهار تاسف ها و گذشتن ها - پچ پچ ها و ...