هــنــگام: روز انسان

‏نمایش پست‌ها با برچسب روز انسان. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۱ اسفند ۱۸, جمعه

های ای آرزوهای نیامده

کاش روزی

روی تقویم

روبروی تمام روزهای سال بنویسیم : روز انسان

بعد بی هیچ قید مضحکی از رنگ و نژاد و جنس

تبریک بگوییم بهم

کاش

هویت همیشه دغدغه ی آزاردهنده ای بوده گوشه ی ذهنم

کیستی و چیستی سوالهای هولناکی هستند و تمام بازتاب فعلی من در قبالشان بر عهده ی شانه هایم است و حالا حالا ها مانده تا راهی به تحلیل ذهن خامم پیدا کنند.

از آنچه برای تشخیص و افتراق مان از همدیگر ساخته ایم اما، می توانم برایتان بگویم که مجید دیانت فر هستم، بیست و هفت ساله، متاهل و مهندس مکانیک که فرسخ ها با عنوان اکتسابی ام فاصله دارم . اگر به اختیار خودم بود از همان پانزده سالگی راهم را جدا می کردم از همرنگ شدن با جماعت و حالا شاید راضی تر بودم و دلخوش تر، شاید هم نه

از سال 85 وبلاگ می نویسم و شبیه روحیاتی که یحتمل از فرهنگ جامعه ام بی بهره نباشد ، موقتی و زودگذر و تابع شرایط روحی

دچار عادت موروثی شده باشم انگار

از همین "هنگام" شاید بشود از قفس یک عادت گریخت !
بخوانید :
امیدوارم که بشود گریخت !